26 بهمن،جمعه،5 بعد از ظهر:day"s of glory

فیلم محصول 2007 کشور فرانسه است و داستان 4 مرد مسلمان از افریقای جنوبی است که در خلال جنگ جهانی دوم برای کمک به زنرال دوگل به فرانسه می ایند تا با ارتش المان مبارزه کنند،اصل فیلم 123 دقیقه می باشد،حدود 10 درصد فیلم صحنه های جنگی و اکشن است که از کیفیت بالایی برخوردار می باشد.فیلم برنده جوایز زیادی در سال اخیر بوده و منتقدان آن را با نجات سرباز رایان در یک ردیف می دانند.در ادامه مطلب درباره فیلم بیشتر بخوانید.

کارگردان: رشید بوشارب. فیلمنامه: رشید بوشارب، الیویه لوری. موسیقی: آرمان آمار، چب خالد. مدیر فیلمبرداری: پاتریک بلوسیه. تدوین: یانیک کرگوآت. طراح صحنه: دومینیک دوره. بازیگران: جمال دوبز[سعید]، سامی ناصری[یاسر]، رشدی زم[مسعود]، سامی بوآجیلا[عبدالقادر]، برنار بلانکان[گروهبان مارتینز]، ماتیو سیمونه[سرجوخه لرو]، بنوآ ژیرو[سروان دوریو]، آنتوان شاپی[سرهنگ]، اسد بوآب[لاربی]، اوریل التوت[ایرنه]. 120 و 128 دقیقه. محصول 2006 فرانسه، مراکش، الجزایر، بلژیک. نام دیگر: بلدیّون.

ژانر: درام، تاریخی، جنگی.

نامزداسکار بهترین فیلم خارجی، نامزد جایزه بهترین فیلم خارجی از انجمن منتقدان رسانه ها، برنده بهترین گروه بازیگر مرد/دبوز، ناصری، زم، بوآجیلا، بلانکن و برنده جایزه فرانسوا شالیاس/بوشارب و نامزد نخل طلا از جشنواره کن، نامزد جایزه بهترین فیلم خارجی از مراسم روحیه مستقل و ...

درباره فیلم:

در سال 1940 تقریبا ارتش فرانسه وجود خارجی نداشت. یک میلیون و چهارصد هزار سرباز فرانسوی در اسارت آلمانی ها و نزدیک به 40 هزار سرباز تا آن زمان کشته شده بودند. بعد از این تاریخ کم کم مستعمرات فرانسه و باقیمانده ارتش مستقر در آنجا تبدیل به ارتش فرانسه آزاد تحت رهبری ژنرال دوگل و فارغ از حکومت ویشی شد. از ژوئن 1940 با فرمان دوگل جنگ علیه نیروهای آلمانی تا آزاد سازی فرانسه آغاز شد. اما نیروهای باقیمانده بالغ بر 7 هزار نفر بیشتر نبود، از این رو طی اطلاعیه ای از ساکنان مستعمرات آفریقایی و آسیایی فرانسه خواسته شد تا به ارتش فرانسه آزاد بپیوندد. بسیاری به دلیل فقر و یافتن منبع درآمد وارد این ارتش شدند، اما خیل عظیمی از داوطلبان سودای بزرگ تری در سر داشتند. در پایان سال 1943 نفرات ارتش فرانسه آزاد به مدد داوطلبان بومی به بیش از 700 هزارنفر رسید و پس از نبرد با نیروهای نازی در شمال آفریقا و ایتالیا نقش مهمی در آزادسازی فرانسه ایفا کرد. ولی پس از پایان جنگ دولت ژنرال دوگل به سهولت آنها را فراموش کرد. مستمری بازماندگان و معلولین جنگ منصفانه و فارغ از تبعیض تقسیم نشد و این فراموشی بزرگ تا ساخته شدن بومی ها امتداد یافت. شاید از شوخی های تاریخ باشد که چهار بازیگر اصلی فیلم که خود از نوادگان همین مستعمراتی ها محسوب می شوند تا زمان حضور در این فیلم از سرنوشت پدران شان به هنگام جنگ جهانی دوم اطلاع درستی نداشتند!

رشید بوشارب متولد 1959 از اواسط دهه 1980 شروع به فیلمسازی کرده و با دومین فیلمش Cheb موفق به کسب جوایزی از جشنواره های کن، لوکارنو و نامور شده است. در طول دهه 1990 به ساختن فیلم های تلویزیونی مانند اسلحه امانتی، غبار زندگی، شرافت خانوادگی، سال های اشک بار پرداخت. در 2001 با ساختن سنگال کوچک به سینما بازگشت و در سال 2004 با فیلم Le Vilain petit poussin نامزد خرس طلای جشنواره برلین برای بهترین فیلم کوتاه شد. بومی ها آخرین کار او فیلمی پخته با داستانی در خور اعتناست که نشان می دهد روابط استعماری در آستانه قرن بیست و یکم هنوز رواج دارد. تبعیض نژادی از جامعه اروپا رخت برنبسته و زخم های مستعمراتی هنوز خون چکان است. نمایش بومی ها که باعث توجه دولتمردان فرانسوی به وضعیت بازماندگان ارتش مستعمرات شد، از نادر حوادثی است که سینما باعث دگرگونی واقعیت های اجتماعی شده، اما اولین یا آخرین آنها نیست. بومی ها در مقایسه با دیگر فیلم های فرانسوی از بودجه قابل قبولی- بیش از 14 میلیون یورو- برخوردار بوده و از فیلم های گران قیمت سال گذشته سینمای فرانسه محسوب می شود. بودجه ای که بسیار حساب شده و دقیق صرف شده، اما شباهت اندک سکانس پایانی فیلم با نبرد مشهور نجات سرباز رایان[برای حفط پل و دهکده] اندکی باعث سرخوردگی تماشاگر می شود. با این وجود بومی ها برای کسانی که دل مشغول ظهورمسلمانان در فیلم های اروپایی هستند، فیلم مهمی محسوب می شود.

اطمینان دارم که فیلم بدون حضور سرنوشت ساز جمال دبوز و سامی ناصری شکل فعلی خود را نمی توانست دارا باشد، کارگردانی بوشارب خوب و با نشانه گذاری های سینمایی زیبایی همراه است که امید دیدن فیلم های بهتر بعدی را نزد منتقد و تماشاگر افزایش می دهد. هر چند که نتوانسته باشد چیز تازه تری بر بررسی قدرتمند جیلو پونته کوروی فقید در کوئیمادا:شعله های آتش از روابط میان استعمارگر و استعمار شده بیفزاید.